Scouting Nieuwerkerk aan den IJssel

Na een initiatief van Mevrouw S. den Broeder en Mej. I. Ruinenmans kon in Nieuwerkerk aan den IJssel op 28 april 1968 de Padvinderij van start gaan. Op 4 mei daaropvolgend vond de eerste horde opkomst plaats van de Prins Willem Alexanderhorde. Die horde stond onder leiding van Mw. Den Broeder en mej. Ruinenmans waartoe ook Arie de Bruijn als leider toetrad.

Als 1e voorzitter van het bestuur trad op J. den Broeder. Die opkomsten vonden plaats op een zolderverdieping van het oude stationsgebouw aan de Kerklaan (thans een café-restaurant). In het daaropvolgende jaar, om precies te zijn op 22 februari 1969, werd ook een Kaboutergroep opgericht en nog in dat zelfde jaar ontstond een Verkennersgroep met 12 Verkenners die hun onderkomen hadden in de boerderij van M. den Hollander aan de 1e Tochtweg. Een enkel jaar later zag een Padvindsters-speltak het licht. Zelfs kon in 1974, 1 jaar na het 5 jarig bestaan, een Rowans- en Sherpa-tak worden opgestart. Deze laatstgenoemde groep ging in dat jaar maar meteen naar Engeland op kamp. Men hield er echter wel een aantal internationale kontakten aan over. Zo was er al een vrij complete club Scouts ontstaan.

Intussen konden een tweetal speltakken worden ondergebracht op het tegenwoordige Scoutcentrum in het toenmalige gemaal 'François' (het huidige onderkomen van de Verkenners), terwijl de rest verhuisde naar de voormalige RK lagere school aan de 's Gravenweg. Helaas moesten in 1975 de Rowans en Sherpa's zichzelf weer opheffen maar daarvoor in de plaats kwam nu een Jongerentak (Stam).

1978 was het jaar van het 10-jarig bestaan van de groep dat in Nieuwerkerk groots werd gevierd. Het jaar daaropvolgend bracht eerst rampspoed en daarna geluk. De rampspoed werd veroorzaakt doordat er brand uitbrak in een aangrenzend gebouw van de lagere school waardoor de speltakken in verband met de opgelopen schade niet meer in de school konden terugkeren. De speltakken konden verhuizen naar het Scoutcentrum waar een tweetal houten keten, een huisje en een beheerderswoning voor die speltakken kon worden ingericht. Zo was de gehele groep eigenlijk door nood geboren, tezamen gebracht op het tegenwoordige Scoutcentrum. Zelfs de speltak van de Kabouters die twee jaar daarvoor ook was opgeheven, ging weer aan de slag en om het verhaal compleet te maken zag men de speltak van de Rowans- en Sherpha's in 1980 ook weer verschijnen.

Op 25 oktober 1980 werd het Scoutcentrum dan eindelijk officieel geopend. Een droom was verwezenlijk door het toenmalige bestuur dat de gemeente al in 1974 had gevraagd om een plaatsje op het terrein van het gemaal. Hoewel er twee speltakken konden worden ondergebracht was er zeker geen plek voor de gehele groep en werd de vraag van het bestuur beantwoord met 'Jullie bouwen een Luchtkasteel'.

Toen de gehele groep bijeen was gekomen werd besloten dat de groep dan ook een gezamenlijke naam zou gaan voeren en wel : "Scoutinggroep Nieuwerkerk a/d IJssel". Aanvankelijk kon het terrein alleen maar worden bereikt door middel van het voetpontje maar na de aanleg van het Françoisviaduct, kreeg de groep toegang tot het terrein via een onverhard dijkpad langs de poldervaart. De jaren tussen 1980 en 1984, gingen rustig kabbelend voorbij zonder al te grote problemen. Wel werd op 24 augustus 1981 naast de Scoutinggroep een "Stichting Nieuwerkerk a/d IJssel" opgericht die de financiële en materiële zaken van de groep ging behartigen.

In 1984 werd vastgesteld dat de inmiddels twee houten keten en het houten huisje die door weersinvloeden veel te lijden hadden gehad, noodzakelijk moesten worden opgeknapt. Vooral de Welpenkeet was aan groot onderhoud toe want de keet stortte haast in en hing scheef. Het werd een nogal omvangrijke operatie omdat renoveren veel kostte. Echter een bevriende aannemer wilde tegen billijke prijs wel een poging wagen en werd vervolgens de keet opgeknapt maar daardoor 20 centimeter lager. De grote opknapbeurt bleek echter een lapmiddel en gezien de beschikbare geldmiddelen kon de stichting en de Groep geen kant uit.

Langzamerhand werd in het Stichtingbestuur het voorzichtige plan geboren om aan eventuele nieuwbouw te denken. Dit plan kreeg vastere vorm toen het klimaat met betrekking tot subsidieverlening in 1985 er wat gunstiger ging uitzien. Er werd dan ook een Bouwcommissie samengesteld die zeer voortvarend te werk is gegaan. Men smeedde allerlei plannen en vond uiteindelijk de vader van een Welp (architect dhr. Jongeneel) bereid om gratis een groepsgebouw voor ons te ontwerpen. Wat er uit de bus kwam, bleek een voor Scoutingbegrippen uniek stenen gebouw te zijn welk ontwerp iedereen direct in zijn armen sloot, maar dat nog wel moest worden bekostigd.

Teneinde fondsen te vergaren werden door de groep allerlei akties voorbereid en ging de gehele groep op 21 september 1985 officieel met de akties van start tijdens een grote manifestatie in en nabij het winkelcentrum de Reigerhof. Het duurde nog tot 17 december 1986 voordat de bouwplannen werden opgenomen in een project van de Stichting Jongeren bouwen voor jongeren, waardoor een reëel uitzicht op een groepsgebouw ontstond. Toch zou het nog tot 1988 duren voordat de bouw echt van start ging. Voordat echter met de bouw kon worden begonnen, moesten wel eerst de houten keten, het huisje en de beheerderswoning worden gesloopt.

Tijdens de sloop werd de groep weer door het noodlot bezocht. Een van de bestuursleden (motor van de bouwplannen), kreeg tijdens het slopen een zeer ernstig ongeval. Ook deze tegenslag werd uiteindelijk overwonnen evenals de problemen die zich voorden bij het toegangspad dat niet mocht worden bereden door bouwverkeer. Dit laatstgenoemde probleem werd echter door de gulle gemeente voor ons opgelost door op het pad een verharding aan te brengen. Al met al kon toch op 30-11-1988, door de toenmalige wethouder Veninga, de eerste steen (plaquette) worden gelegd c.q. ingemetseld. Een jaar daarna op 4 november 1989, kon dan eindelijk na veel inspanning van bestuursleden, ouders en groepsleden, het nieuwe Groepsgebouw op feestelijke wijze worden geopend.